rukto

Esperanto

Substantivo

 rukt + o ( eo , SB )

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	rukto	ruktoj
Akuzativo	rukton	ruktojn

Deveno

el la latina vorto " rū̆ctus " ^→ la kun sama signifo

Prononco

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. nevola ellaso de malbonodora gaso el stomako per la buŝo; ago de tiu, kiu ruktas

   Li ellasis rukton.

Vidu ankaŭ

1. singulto, terno, tuso, furzo

Tradukoj

   

angla: burp → en ĉeĥa: říhání → cs ĉina: 飽嗝 → zh franca: rot → fr, renvoi → fr

germana: Rülps → de nederlanda: boer → nl pola: beknięcie → pl sveda: rap → sv ukraina: відрижка → uk

Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj

Vortfaradoj kun N "rukt" (2)

rukti

rukto

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "rukto".
•  "reta-vortaro.de" rukto