Saltu al enhavo

ruinigi

El Vikivortaro
Tenso Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo ruinigis ruinigas ruinigos
Adjektiva aktiva participo ruiniginta ruiniganta ruinigonta
Adjektiva pasiva participo ruinigita ruinigata ruinigota
Substantiva aktiva participo ruiniginto ruiniganto ruinigonto
Substantiva pasiva participo ruinigito ruinigato ruinigoto
Adverba aktiva participo ruiniginte ruinigante ruinigonte
Adverba pasiva participo ruinigite ruinigate ruinigote
Moduso
Infinitivo ruinigi
Volativo ruinigu
Kondicionalo ruinigus
Vorterseparo
ruin + ig + i

Signifoj

[redakti]
  1. (transitiva) fari ion ruino, detrui, pereigi [1]

Tradukoj

[redakti]
Fontoj kaj citaĵoj
  1. ↑ Kabe 1922, p.140
Referencoj kaj literaturo
Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).