kroĉi

El Vikivortaro
Jump to navigation Jump to search

Esperanto[redakti]

Verbo[redakti]

kroĉi

Tenso Preterito Prezenco Futuro
Indikativo kroĉis kroĉas kroĉos
Adjektiva aktiva participo kroĉinta kroĉanta kroĉonta
Adjektiva pasiva participo kroĉita kroĉata kroĉota
Substantiva aktiva participo kroĉinto kroĉanto kroĉonto
Substantiva pasiva participo kroĉito kroĉato kroĉoto
Adverba aktiva participo kroĉinte kroĉante kroĉonte
Adverba pasiva participo kroĉite kroĉate kroĉote
Infinitivo kroĉi
Imperativo kroĉu
Kondicionalo kroĉus
  1. Pendigi per hoko.
    Mi kroĉis la pentraĵon ĉe la muro.
    Malkroĉu miajn vestojn de la kroĉilo, mi petas.
  2. Momente aŭ daŭre kunigi du objektojn, enigante starantan parton de unu en la alian.
    La frato kroĉis kromĉaron kun la motorciklo.
  3. Forte kapti, fiksteni.
    Liaj manoj kroĉis la randon de la boato.
    Ŝi kroĉis sian rigardon sur tiu belulo.
    Mia maniko kroĉiĝis al najlo kaj mi perdis la liberon de movoj.
    Konvolvulo alkroĉiĝas al muroj.
    Kiam oni ekvidos nian okulkroĉan afiŝon, oni certe venos al nia aranĝo!

Globe of letters.svg Tradukoj[redakti]

==
Fontoj:
==