kroĉi

El Vikivortaro
Jump to navigation Jump to search

Esperanto[redakti]

Verbo[redakti]

kroĉi

Tempo aŭ modo Estinta Estanta Estonta
Realfakta kroĉis kroĉas kroĉos
Adjektiva aktiva participo kroĉinta kroĉanta kroĉonta
Adjektiva pasiva participo kroĉita kroĉata kroĉota
Ordona kroĉu
Kondiĉa kroĉus
Ĉiuj aliaj formoj: kroĉi (konjugacio)
  1. Pendigi per hoko.
    Mi kroĉis la pentraĵon ĉe la muro.
    Malkroĉu miajn vestojn de la kroĉilo, mi petas.
  2. Momente aŭ daŭre kunigi du objektojn, enigante starantan parton de unu en la alian.
    La frato kroĉis kromĉaron kun la motorciklo.
  3. Forte kapti, fiksteni.
    Liaj manoj kroĉis la randon de la boato.
    Ŝi kroĉis sian rigardon sur tiu belulo.
    Mia maniko kroĉiĝis al najlo kaj mi perdis la liberon de movoj.
    Konvolvulo alkroĉiĝas al muroj.
    Kiam oni ekvidos nian okulkroĉan afiŝon, oni certe venos al nia aranĝo!

Globe of letters.svgTradukoj
[redakti]


Fontoj:
[redakti]