konjunkcio

El Vikivortaro
Iri al: navigado, serĉi
Esperanto star.svg Ĉi tiu kapvorto konsistas en fundamenta
radiko, derivaĵo aŭ kunmetaĵo.

konjunkci/o

1 Λ Nevaria vortospeco, uzata por kunligi du aŭ plurajn frazelementojn de sama funkcio (ekz.: kaj, aŭ, nek, sed ks). subordiga konjunkcio = subjunkcio. ☞ parolelemento. 2 🔭 Pozicio de du ĉielkorpoj, kiuj alproksimiĝis (ŝajne en projekcio) unu al la alia. 3 ∆ La logika operacio, kiu al du asertoj A k B asignas la aserton, ke ambaŭ validas; tiun aserton oni skribas A & B aŭ A ∧ B. ☞ disjunkcio, ekvivalento, implico, negacio, vertabelo. konjunkcii (ntr) 🔭 Esti en konjunkcio. ☞ opozicii.