islamo

Esperanto

Substantivo

 islam + o ( eo , SB )

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	islamo	islamoj
Akuzativo	islamon	islamojn

simboloj de islamo	distribuo de islamo en la mondo

Deveno

el la araba vorto " إِسْلَام " ^→ ar (= rezigno)

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

,

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. (religio) unu el la grandaj religioj de la mondo, kreita far Mohamedo ĉirkaŭ jaro 600

   Sinonimoj: Islamo

Tradukoj

 unu el la grandaj religioj  

angla: Islam → en finna: islam → fi

indonezia: agama Islam → id, Islam → id sveda: islam → sv

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "islamo".