inerteco

Esperanto

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	inerteco	inertecoj
Akuzativo	inertecon	inertecojn

Vorterseparo

inert + ec + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

eco de tio, kio estas inerta – 2 (fiz) ĝenerala eco de la korpoj konservi sian staton de la senmoveco aŭ movo^[1]

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).