ignamo

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	ignamo	ignamoj
Akuzativo	ignamon	ignamojn

Vorterseparo

ignam + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. (botaniko) grimpanta vegetaĵo el la familio de la dioskoreacoj, kies radiko estas uzata por nutraĵo en la tropikaj landoj (Dioscorea)

Tradukoj

   

franca: igname → en hispana: ñame → es Ido: inyamo → id

portugala: inhame → pt sangoa: gûî

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).