grinci

Esperanto

 Verbo

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	grincis	grincas	grincos
Adjektiva aktiva participo	grincinta	grincanta	grinconta
Adjektiva pasiva participo	grincita	grincata	grincota
Substantiva aktiva participo	grincinto	grincanto	grinconto
Substantiva pasiva participo	grincito	grincato	grincoto
Adverba aktiva participo	grincinte	grincante	grinconte
Adverba pasiva participo	grincite	grincate	grincote
Moduso
Infinitivo	grinci
Volativo	grincu
Kondicionalo	grincus

Deveno

el la franca vorto " grincer " ^→ fr

Signifoj

1. brui akre, malagrable kaj tre akute per kunfrotiĝo de du malmolaj objektoj

   La pordo fermiĝis; mi aŭdis liajn ŝuojn grinci, enirpordon malfermiĝi, fermiĝi.

2. eligi similan sonon per alia metodo

   Johano sidis ĉe la fenestro, rigardis en la senstelan nokton. Ekstere grincis la siberia frosto.

Derivaĵoj

grinco, grincado, grincigi, ekgrinci

Tradukoj

   

angla: creak → en, squeak → en franca: crisser → fr, couiner → fr, grincer → fr, striduler → fr germana: knirschen → de, kreischen → de hispana: rechinar → es, chirriar → es slovaka: škrípať → sk ukraina: скреготати → uk, скреготіти → uk, скрипіти → uk

rusa: скрипеть → ru, скрежетать → ru belorusa: рыпець → be, скрыгатаць → be, скрыпець → be ĉeĥa: skřípat → cs hungara: csikorog, nyikorog → hu, nyikorog → hu japana: きしむ → ja kataluna: grinyolar, carrisquejar, xerricar nederlanda: knarsen → nl portugala: ranger → pt

Referencoj kaj literaturo

• grinc
•  "reta-vortaro.de" grinci
• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "grinci".
• La Simpla Vortaro, „grinci“.
• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „grinci“.
• Tatoeba, la fraza tradukvortaro, frazoj kun tradukoj al aliaj lingvoj "grinci"

Fontoj kaj citaĵoj