diplomato

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	diplomato	diplomatoj
Akuzativo	diplomaton	diplomatojn

Vorterseparo

diplomat + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. supera ŝtata oficistoj kies okupo estas trakti kun alilanda, registaroj
2. persono, scianta lerte trakti kun aliaj; ruzulo

Tradukoj

   

angla: diplomat → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).