deliri

El Vikivortaro
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Esperanto[redakti]

Open book 01.svg Verbo[redakti]

Tenso Pasinteco Nuneco Estonteco
Indikativo deliris deliras deliros
Adjektiva aktiva participo delirinta deliranta delironta
Substantiva aktiva participo delirinto deliranto delironto
Adverba aktiva participo delirinte delirante delironte
Infinitivo deliri
Imperativo deliru
Kondicionalo delirus
  1. Esti en stato de nedaŭra psika malordo, kaŭzita de febro, malsano aŭ ebrieco, kaj karakterizata per halucinaj imagoj kaj nekonsekvencaj senkonsciaj.
    Malsano igas ŝin deliri.
    Eĉ monstron admiras, kiu ame deliras.
    Mi kuŝis en deliro kaj tute ne sciis, kie mi troviĝas.
    Por parolo delira ne ekzistas rediro.
    Tiu rakonto estas nur deliraĵo.

Globe of letters.svgTradukoj
[redakti]

Book Hexagonal Icon.svgReferencoj kaj literaturo