bokara

Kotavao

 Substantivo

• (nursingulara)

Deveno

kunmeto el boká kaj -ra

Elparolo

• IFA:  bɔˈkara ,  boˈkara 

Signifoj

1. komenco

   Ta bokara va estu, va lupa dem turodayane yake fu estú.

   Por komenci la manĝadon, mi estas manĝonta kukon el sekigitaj prunoj.

Fontoj kaj citaĵoj