beko

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	beko	bekoj
Akuzativo	bekon	bekojn

beko

Vorterseparo

bek + o

Elparolo

/ˈbe.ko/^ⓘ

Signifoj

1. pinta longa parto de la buŝo de la birdoj

Tradukoj

   

portugala: bico → pt vira

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).