absoluta

Esperanto

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	absoluta	absolutaj
Akuzativo	absolutan	absolutajn

Vorterseparo

absolut + a

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

tute sendependa de iu ajn povo aŭ kontrolo, sola ordonanta kaj leĝdonanta
La rusaj caroj estis absolutaj monarĥoj

Via tono, sinjoro, estas tro absoluta!

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).