abono

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	abono	abonoj
Akuzativo	abonon	abonojn

Vorterseparo

abon + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. mendo por difinita tempo kaj antaŭa pago por gazetoj, spektakloj, k.t.p.
2. tempo, por kiu estas farita la abono

   Via abono finiĝas post du monatoj

Tradukoj

   

portugala: assinatura → pt

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).