ĝui

Esperanto

 Verbo

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	ĝuis	ĝuas	ĝuos
Adjektiva aktiva participo	ĝuinta	ĝuanta	ĝuonta
Adjektiva pasiva participo	ĝuita	ĝuata	ĝuota
Substantiva aktiva participo	ĝuinto	ĝuanto	ĝuonto
Substantiva pasiva participo	ĝuito	ĝuato	ĝuoto
Adverba aktiva participo	ĝuinte	ĝuante	ĝuonte
Adverba pasiva participo	ĝuite	ĝuate	ĝuote
Moduso
Infinitivo	ĝui
Volativo	ĝuu
Kondicionalo	ĝuus

Vorterseparo

ĝu + i

Signifoj

1. havi plezuron de io

   ĝui freŝan aeron, ĝui la vivon

Tradukoj

   

angla: to delight in → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).