ĝojo

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	ĝojo	ĝojoj
Akuzativo	ĝojon	ĝojojn

Vorterseparo

ĝoj + o

Signifoj

1. agrabla sento, kaŭzita de la posedo de bono reala aŭ imagata

Tradukoj

   

angla: gladness → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Paris: Esperantista Centra Librejo, 1922. 2‑a eldono.