zumi

Esperanto

zum + i

Deveno

De la onomatopeo zum, kiel la hispana zumbar aŭ la portugala zumbir.

Verbo

zu.mi (nuna zumas, pasinta zumis, venonta zumos, imperativo zumu, kondicionalo zumus)

1. soni kontinue, malakute, mallaŭte, sed senteble kaj kutime ĝene.
2. sonigi ion kvazaŭ tiele.

Sintakso

• unua senco:
  • verbo netransitiva: io zumas » La abelo zumas.
  • nerekta komplemento: io zumas al iu » Tio muziko zumas al li (t.e. la muziko lin ĝenas).
  • cirkonstanca komplemento: io zumas al iu en ie » La bruo zumas al ŝi en la kapo, en la cerbo.
• dua senco:
  • verbo transitiva: zumi ion » La infano zumas ian kanton.

Vidu ankaŭ

• zumado

Tradukoj

 

angla : buzz , hum hispana: zumbar (es)

portugala: zumbir (pt)

Fontoj:

  zumi, en ReVo (esperante)