vergo
El Vikivortaro
[redakti] Esperanto
[redakti] Substantivo
vergo
| Ununombro | Multenombro | |
|---|---|---|
| Nominativo | vergo | vergoj |
| Akuzativo | vergon | vergojn |
- Longa, maldika, rekta kaj fleksebla branĉo, kreskinta el la trunko de arbo aŭ detranĉita de ĝi.
- Ŝi havis sorĉan vergon.
- Punrimedo, konsistanta el vergo aŭ el pluraj kunligitaj vergoj.
- Se vi ne obeos, vi ricevos vergojn (estos batata per vergoj)!
- Vergo doloras, sed saĝon ellaboras.
- Iam oni vergis la infanojn en la lernejoj.
- Maldika stango, plej ofte metala.
- Ni bezonas pli grandan aŭton por veturigi ĉi tiun longan feran vergon.
