trankvila
El Vikivortaro
[redakti] Esperanto
[redakti] Adjektivo
trankvila
- Havanta neniajn zorgojn, nenian timon antaŭ la estonteco, nenian bedaŭron pri la pasinteco.
- Mi estas trankvila pri la morgaŭa tago.
- Lasu min trankvila!
- Kiu iras trankvile, iras facile.
- Post dorma trankvilo venas bona konsilo.
- Viaj vortoj trankviligis min.
- Maltrankvilo regis ĉe la loĝantaro.
- Mi scias, ke ŝin io maltrankviligas.
- Ne timu kaj ne maltrankviliĝu, ili certe revenos.
- Libera de ĉia ekscitiĝo, pasio, kolero.
- Mi aŭskultis trankvilan spiradon de la infano.
- Mi prenis trankviligaĵon, ĉar mi ne povis ekdormi.
- "Trankviliĝu!" diris ŝi al sia edzo.
- Tia, ke ĝi havigas nek timon nek zorgon.
- En trankvila vetero ĉiu remas sen danĝero.
- La maro estas maltrankvila.
