tabuo
El Vikivortaro
[redakti] Esperanto
[redakti] Substantivo
tabuo
| Ununombro | Multenombro | |
|---|---|---|
| Nominativo | tabuo | tabuoj |
| Akuzativo | tabuon | tabuojn |
- Moro, laŭ kiu iaj personoj aŭ objektoj estas normale netuŝeblaj, aŭ iaj agoj nefareblaj sen ia socia aŭ magia puno.
- Ili havas neniujn tabuojn, kiuj limigas iliajn vivojn.
- Tio estas tabua temo por mi.
- La hebreoj tabuis la manĝadon de porkaĵo.
- La nomo de reganta faraono estis tabuata en Egipto.
- Multaj aferoj, kiuj estis tabuoj antaŭe, nun estas sentabuigitaj.