spico
El Vikivortaro
Enhavo |
[redakti] Esperanto
[redakti] Substantivo
spico
| Ununombro | Multenombro | |
|---|---|---|
| Nominativo | spico | spicoj |
| Akuzativo | spicon | spicojn |
- Aroma, pli-malpli akra aŭ acida vegetaĵa substanco, aldonata al manĝaĵoj kaj trinkaĵoj, por ilin fari pli bongustaj.
- Kiun spicon vi aldonis al via ege bongusta plado?
- Al farun' malbonspeca ne helpos la spico.
- Kreskaĵoj eligis spican odoron, ke mi eĉ komencis terni.
- Ne spiciĝas manĝo de mastrina beleco.
- Ĉi tiu spicaĵo tre taŭgas al viando.
- En tiu spicejo eblas aĉeti plej diversajn spicojn.
- Donu al mi la spicujon, mi volas spici la supon.
[redakti] 
Vidu ankaŭ
Kelkaj spicoj: cinamo | kardamomo | kariofilo | koriandro | kurkumo | levistiko | mento | muskato | mustardo | papriko | pipro | safrano | vanilo | vasabio | zingibro.
