spico
El Vikivortaro
Enhavo |
Esperanto [redakti]
Substantivo [redakti]
spico
| Kazo | Ununombro | Multenombro |
|---|---|---|
| Nominativo | spico | spicoj |
| Akuzativo | spicon | spicojn |
- Aroma, pli-malpli akra aŭ acida vegetaĵa substanco, aldonata al manĝaĵoj kaj trinkaĵoj, por ilin fari pli bongustaj.
- Kiun spicon vi aldonis al via ege bongusta plado?
- Al farun' malbonspeca ne helpos la spico.
- Kreskaĵoj eligis spican odoron, ke mi eĉ komencis terni.
- Ne spiciĝas manĝo de mastrina beleco.
- Ĉi tiu spicaĵo tre taŭgas al viando.
- En tiu spicejo eblas aĉeti plej diversajn spicojn.
- Donu al mi la spicujon, mi volas spici la supon.
===
 |
Vidu ankaŭ: {{{1}}} |
=
Kelkaj spicoj: cinamo | kardamomo | kariofilo | koriandro | kurkumo | levistiko | mento | muskato | mustardo | papriko | pipro | safrano | vanilo | vasabio | zingibro.
Tradukoj [redakti]
==
Fontoj
==
