leĝo

Esperanto

leĝ + o

Kazo	Ununombro	Multenombro
Nominativo	leĝo	leĝoj
Akuzativo	leĝon	leĝojn

Substantivo

leĝo

1. (politiko) regulo donita de homa aŭtoritato (reganto, parlamento, eklezio ktp.)
2. (scienco) regulo ekzistanta sen homa influo kaj trovita per empiriaj observoj kaj/aŭ logika dedukto (precipe en fiziko)

Tradukoj

 

angla: law  (en) franca: loi  (fr) germana: Gesetz  (de)

pola: ustawa  (pl) rusa: закон  (ru) sveda: lag (sv)

Fontoj