kroĉi
El Vikivortaro
[redakti] Esperanto
[redakti] Verbo
kroĉi
| Tempo | Vortformo | Aktiva participo |
Pasiva participo |
||
|---|---|---|---|---|---|
| Nuna | kroĉas | kroĉanta | kroĉata | ||
| Pasinta | kroĉis | kroĉinta | kroĉita | ||
| Venonta | kroĉos | kroĉonta | kroĉota | ||
| Kondicionala | kroĉus | ||||
| Imperativo | kroĉu | ||||
- Pendigi per hoko.
- Mi kroĉis la pentraĵon ĉe la muro.
- Malkroĉu miajn vestojn de la kroĉilo, mi petas.
- Momente aŭ daŭre kunigi du objektojn, enigante starantan parton de unu en la alian.
- La frato kroĉis kromĉaron kun la motorciklo.
- Forte kapti, fiksteni.
- Liaj manoj kroĉis la randon de la boato.
- Ŝi kroĉis sian rigardon sur tiu belulo.
- Mia maniko kroĉiĝis al najlo kaj mi perdis la liberon de movoj.
- Konvolvulo alkroĉiĝas al muroj.
- Kiam oni ekvidos nian okulkroĉan afiŝon, oni certe venos al nia aranĝo!
