koto
El Vikivortaro
[redakti] Esperanto
[redakti] Substantivo
koto
| Ununombro | Multenombro | |
|---|---|---|
| Nominativo | koto | kotoj |
| Akuzativo | koton | kotojn |
- Tero, polvo, miksita kun akvo, sur strato, vojo kaj simile:
- Li havas koton ĉe siaj ŝuoj.
- Kaldrono ridas pri poto kaj mem estas kota.
- Kotisto balaas la stratojn.
- Nia aŭto enkotiĝis.
- Bonvolu senkotigi viajn ŝuojn, ĉar mi ĵus ordigis la hejmon.
- Tiu akvita polvo, rigardata kiel malpuraĵo aŭ malpurigaĵo.
- Amaso da koto estis ĵetita sur lin.
- Kiu ludas kun koto, malpurigas la manojn.
- Ne kotas besto en sia nesto.
