kazo

kazo (Esperanto)

Substantivo

Kazo	Ununombro	Multenombro
Nominativo	kazo	kazoj
Akuzativo	kazon	kazojn

Silabseparo ka.zo, pluralo: ka.zoj

Prononco

IFA: [...], pluralo: [...]

Aŭdekzemplo: —, pluralo: —

Signifoj

[1] Λ Kategorio (ekzistanta en diversaj lingvoj), al kiu apartenas subst., pron. aŭ adj. laŭ sia sintaksa funkcio; ekz. en L. la vortoj hominem k homines apartenas al la kazo «akuzativo» ☞ deklinacio, akuzativo, ablativo, dativo, genitivo, instrumentalo, lokativo, nominativo, prepozitivo, vokativo.

[2] ⚖ Difinita, aparte studinda okazaĵo: la leĝo ne antaŭvidis tiun kazon; difini jurajn sankciojn en konkretaj individuaj kazoj. ☞ kazuo.

[3] ⚕ Manifestiĝo de malsano, konsiderata ĉe difinita individuo: ne ekzistas du identaj kazoj; tio estas kuranta kazo de gripo; benigna, maligna kazo.

Deveno

[1]

Samsencaĵoj

[1]

Kontraŭvortoj

[1]

Supernocioj

[1]

Subnocioj

militkazo - ⚖ Ago, kiu per si mem povas pravigi militproklamon (casus belli).

Ekzemploj

[1] : latino havas ses kazojn; ekzistas tamen okazoj, kiam estas dezirinde fari diferencon inter la ambaŭ kazoj.

Parolturnoj:

Karakteraj vortkombinaĵoj

[1]

Derivaĵoj

[1]

Tradukoj

 

germana: [1] [[]] angla: [1] [[]] (en) franca: [1] [[]] (fr) islanda: [1] [[]] (is)

itala: [1] [[]] (it) portugala: [1] [[]] (pt) rumana: [1] [[]] (ro) hispana: [1] [[]] (es)

? Referencoj kaj pli da informoj:

[1] Vikipedia artikolo „kazo“

Fontoj:

Similaj vortoj kazo