fundo

fundo (Esperanto)

Substantivo

Prononco

IFA: ['fundo]

Signifoj

[1] fina parto de io, plej malproksima de la rigardanto

[1a] vertikale plej profunda, malsupra parto de io kava

[1b] horizontale plej malantaŭa parto de io: fundo de ĉambro, koridoro, scenejo; el la fundo de l' ĝardeno eliris homo

Ekzemploj

[1a] fundo de puto, maro, valo, vazo, barelo; detruita ĝis la fundo de l' fundamento; ĉio transturniĝis la fundo supren; li esploris iom la fundon de la glaso (li estas ebrieta); al kavo senfunda ŝtopado ne helpas.

[1b] fundo de ĉambro, koridoro, scenejo; el la fundo de l' ĝardeno eliris homo

Deveno

1887, el la vortero fund kaj la finiĝo -o (dua el la 16 reguloj de gramatiko de Esperanto) — ambaŭ el la Unua Libro;1905, el la radiko
fund' fond | bottom | Boden, Grund | дно | dno
de la Universala Vortaro kaj la finiĝo -o el la Gramatiko — ambaŭ el la Fundamento de Esperanto.

Samsencaĵoj

[1b] horizonto

Similaj vortoj

fondo, fonto, funto, Fund