esperanto
El Vikivortaro
Enhavo |
[redakti] Esperanto
[redakti]
Prononco
IFA [ˌɛspɛˈʀantoː]
[redakti]
Etimologio
[redakti] Substantivo
es.pe.ran.to (pluralo esperantoj, akuzativo esperanton, plurala akuzativo esperantojn)
- tiu, kiu havas esperon.
- esperantisto.
- homarano.
Rimarko: ne konfuzu kun Esperanto.
[redakti]
Diskuto
L. L. Zamenhof uzis tiun vorton kiel plumnomon, kiam publikigis la unuan libron pri la lingvo de li iniciatita, kies aŭtoro aperas kiel D-ro Esperanto. Tial la lingvo tiam nomata nure Lingvo Internacia iom kaj iom estis menciata kiel "la lingvo de D-ro Esperanto" kaj poste nur kiel "Esperanto". Tiel "Esperanto" fariĝis propra nomo, kaj de L. L. Zamenhof kaj de la lingvo mem, aperigante novan radikon: esperant'. En Esperanto lingvaj nomoj origine o-formaj ĝenerale kaj promore estas konsiderataj propraj nomoj (Esperanto, Latino, Volapuko...), tamen oni povas skribi ilin minuskle sen fakta problemo, kvankam tio povos ŝajni malofta aŭ neformala.
[redakti]
Tradukoj
|
|
|
[redakti] Hispana
[redakti]
Prononco
IFA: [ˌespeˈɾanto]
[redakti] Substantivo
es.pe.ran.to, virgenra substantivo