Esperanto

El Vikivortaro
Iri al: navigado, serĉi

Esperanto[redakti]

Wikipedia-logo-v2-eo.svg
Vikipedio enhavas artikolon pri:

esperant + -o

Elparolo[redakti]

IFA [espeˈranto]

Etimologio[redakti]

Pro la pseŭdonimo de L. L. Zamenhof, "D-ro Esperanto", de esperanto, "tiu, kiu esperas".

Esperanta flago

Substantivo; Lingvonomo, Nomo[redakti]

Es.pe.ran.to (pluralo Esperantoj, akuzativo Esperanton, plurala akuzativo Esperantojn)

  1. lingvo internacia iniciatita de L. L. Zamenhof en 1887.
    S-roj Langlet kaj Etzel tute libere parolis kun la rusoj sole en la lingvo Esperanto.[1]
  2. plumnomo sub kiu L. L. Zamenhof publikigis sian lingvo-projekton kaj kiu iĝis nomo de la lingvo mem.
    En tia aliro efektive kuniĝas la idealoj de D-ro Esperanto kaj tiuj de Unesko.[2]

Rimarko: la nomo ofte aperas kun la titolo Doktoro aŭ ties mallongigo, D-ro.

Fairytale right.png Samsencaĵoj[redakti]

  • Internacia Lingvo

Nuvola filesystems www.png Tradukoj[redakti]

Specialaj ligiloj[redakti]

Revo.png Esperanto, en Reta Vortaro

Referencoj[redakti]

  1. Vojaĝimpresoj
  2. La Ondo de Esperanto



Esperanto (Germana)[redakti]

Substantivo, neŭtra[redakti]

Kazo Ununombro Multenombro
Nominativo (das) Esperanto
Genitivo des Esperanto
des Esperantos
Dativo (dem) Esperanto
Akuzativo (das) Esperanto

Hyph.png Silabseparo

Es·pe·ran·to

Elparolo

IFA: ˌɛspeˈʀanto
Aŭdekzemplo: Loudspeaker.svg 
 (Info)
Rimoj: -anto

Signifoj

[1] Esperanto

Fairytale right.png Samsencaĵoj

[1] bedeutendste Plansprache

Mallongigoj

[1] ISO 639-1: eo, ISO 639-2: epo

Nuvola kdict glass.png Deveno

[1] von "Esperanto" (auf Esperanto) = "Ein Hoffender"

Fairytale right.png Samsencaĵoj

[1] „La internacia lingvo“ = „Die internationale Sprache“

Bildo hiperonimo en vikivortaro.svg Supernocioj

[1] Plansprache, Kunstsprache, Sprache

Ekzemploj

[1] Das Esperanto ist eine Plansprache.
[1] Wie heißt das auf Esperanto?
[1] „Niemand muß sich mehr mit Volapük und Esperanto abquälen, wir haben doch das globale Englisch!“[1]
[1] „Leibniz denkt bei dieser ungeheuerlichen Idee nur nebenher an den Nutzen, den eine einheitliche Menschensprache gewähren könnte; man darf seinen Plan wirklich nicht auf eine Stufe stellen mit den albernen Bestrebungen unserer kleinen Zeitgenossen, die ein Volapük oder Esperanto erfinden, wie Kinder sich eine Erbsensprache erfinden, und die damit wirklich so weit kommen, wie ein Missionar, der das Vaterunser ins Hottentottische übersetzt.“[2]

Vortfarado

Esperantist, Esperantistin


Fontoj

  1. Asfa-Wossen Asserate: Draußen nur Kännchen. Meine deutschen Fundstücke. 3. Auflage. Scherz, Frankfurt/Main 2010, Seite 163. ISBN 978-3-502-15157-9.
  2. Fritz Mauthner: Wörterbuch der Philosophie. Neue Beiträge zu einer Kritik der Sprache. Erster Band: A = A bis Goethes Weisheit. Zweite, vermehrte Auflage. Felix Meiner, Leipzig 1923, Seite 321, Kursiv gedruckt: Volapük, Esperanto. Zugriff 12.7.11.