сосед

Rusa

Morfologio kaj sintakso

kazo	ununombro	multenombro
nom.	сосе́д	сосе́ди
gen.	сосе́да	сосе́дей
dat.	сосе́ду	сосе́дям
ak.	сосе́да	сосе́дей
inst.	сосе́дом	сосе́дями
pr.	сосе́де	сосе́дях

со-се́д

Substantivo, ula, malina genro, 2-a deklinacio (tipo de deklinacio 1a^ laŭ klasifikado de A. A. Zaliznjak). Radiko: -сосед-.

Prononco

IFA: ununombro [sɐˈsʲet], multenombro [sɐˈsʲedʲɪ] Ekzempla sonado

Semantikaj atributoj

Senco

1. najbaro ◆ У нас на пе́рвом этаже́ есть сосе́д ― алкаш Ди́мка Прозоров. — Ni en una etaĝo havas najbaron — drinkemulon Dinjo Prozorov. Токарева Виктория, «Своя правда» // «Новый Мир»№ 9, 2002 (citaĵo el Nacia korpuso de la rusa lingvo)

Samsencaĵoj ☞

1. parte: ближний (substantvigita)

==== Kontraŭvortoj

==

1. -

Hiperonimoj

1. земляк; человек

Parencaj vortoj

Parencaj vortoj
diminutivoj: соседушка substantivoj: соседка, соседство adjektivoj: соседний, соседский, соседствующий verboj: соседствовать adverboj: по-соседски

Deveno

Devenas el praslava formo *sǫsědъ, el kiu ankaŭ devenis malnovrusa сусѣдъ, malnovslavaсѫсѣдъ (greka γείτων); kp.: ukraina сусiд, belorusa сусед, bulgara съсе́д, serbokroata су̏сjед, су́сjед, slovena sósẹd (genitivo sosẹ́da), ĉeĥa soused, slovaka súsed, pola sąsiad, suprasoraba susod, malsuprasoraba sused. Praslava *sǫsědъ — el *sǫ + *sěděti («sidi kune»).